‘Accommodatiebeleid Achtkarspelen: slikken of stikken’

BUITENPOST – Onderstaand artikel is ingezonden door het bestuur van Stichting Sociaal Cultureel Werk Buitenpost.

Burgemeester en wethouders van Achtkarspelen presenteerden onlangs de Nota Accommodatiebeleid. De inhoud staat grotendeels in het teken van bezuinigingen en wordt de betrokken organisaties en verenigingen door het College letterlijk door de strot geduwd. Het is voor hen slikken of stikken. Dit terwijl de gemeenteraad, die het laatste woord heeft en in februari de besluitvorming over het stuk heeft aangehouden, juist bij het College heeft aangedrongen op overleg.

Overleg betekent zoiets als: samen praten over de gevolgen van de beoogde maatregelen. Maar het gaat vérder dan praten: het gaat om beraadslaging, voorafgaand aan de uiteindelijke besluitvorming. Een situatie van afstemming tussen partijen door middel van uitwisseling van informatie en standpunten.

Op 28 februari had het bestuur van de Stichting Sociaal Cultureel Werk Buitenpost / ‘It Koartling’ in dit kader voor de tweede maal contact met de wethouder, die verantwoordelijk is voor het accommodatiebeleid. Ditmaal werd hij geflankeerd door zijn collega die het sociaal cultureel werk in zijn portefeuille heeft. Ook nu bleef het College bij het besluit tot het wegbezuinigen van het beheer en schoonmaak bij het Clubhuis in Harkema en bij ‘It Koartling’ in Buitenpost, ongeacht de gevolgen. ‘Daar redden jullie je maar mee’, was de letterlijke boodschap die de vrijwilligers van It Koartling meekregen.

Geen wonder dat een dergelijke houding kwaad bloed zet. Zo gaat een gemeentebestuur anno 2017 niet met zijn burgers om. Het is een klassiek voorbeeld van systeemdenken en machtsuitoefening door een overheid van weleer.

Al eerder – op 9 februari – betoogde ‘It Koartling’ voor de gemeenteraad dat juist de laatste jaren sprake is van veel en ingrijpende veranderingen met een grote maatschappelijke impact. Die veranderingen vragen op velerlei gebied om een andere visie, aanpak en invulling.

Neem bijvoorbeeld de invoering van de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) en de Participatiewet. Die zorgen ervoor dat iedere gemeente er een flink aantal nieuwe taken heeft bij gekregen. Dorpshuizen, maar vooral sociaal-culturele organisaties, kunnen en gaan hierbij een belangrijke rol spelen. Zij zijn essentieel voor het behoud van een goede leefbaarheid en een sterke samenleving. Dit is óók van belang omdat tevens rekening moet worden gehouden met ‘demografische’ veranderingen (krimp, vergrijzing, ontgroening en migratie). Dit alles vraagt niet alleen om goede basisvoorzieningen, maar vooral ook om versterking en ondersteuning van het ‘sociaal kapitaal’: de burgers, van wie een steeds grotere inzet wordt gevraagd.

Het College van Achtkarspelen kiest er desondanks voor om te bezuinigen. Dus géén proactief, integraal en voorwaardenscheppend beleid. Het laatste woord is evenwel nog niet gesproken. Dat is aan de gemeenteraad. Die heeft er al blijk van gegeven genuanceerder tegen de materie aan te kijken dan het College.

Het bestuur van ‘It Koartling’ vertrouwt er daarom op dat de gemeenteraad een verstandig besluit neemt, in het belang van de gemeenschap. Immers, het gaat om veel méér dan alleen de huishoudportemonnee van de gemeente.